Aston Martin, Formula 1'in yaz tatiline daha hızlı ama yine de zorlu bir AMR26 ile girdi. Araç, Macaristan'da performansını iyileştirdi; Fernando Alonso yedinci, Lance Stroll ise sekizinci sırada yer aldı.
Bu gelişme, Adrian Newey'nin 2003 yılındaki McLaren MP4-18'iyle yapılan karşılaştırmaları yeniden gündeme getirdi. Eski araç hiçbir zaman yarışmadı, ancak fikirlerinden bazıları daha sonraki McLaren modellerini etkiledi.
Aston Martin, Macaristan Grand Prix'inde performansını geliştirdi.
Aston Martin, yeni kurallara ciddi güvenilirlik ve performans sorunlarıyla başladı. Her iki araç da Avustralya ve Çin'deki ilk iki yarışı tamamlayamadı. Her iki araç da Barselona'da yarış bitmeden durdu. Alonso, Monaco'da takımın ilk puanını kazandı. Bu sonuç bir rahatlama sağladı, ancak istikrarlı bir seviye oluşturmadı. AMR26, yavaş ve hızlı virajlarda dengede durmakta zorlanmaya devam etti. Hungaroring'de durum biraz daha iyileşti. Alonso ve Stroll, sıralama turlarının son bölümüne birlikte ulaştılar. Ardından bu pozisyonları Pazar günü yedinci ve sekizinci sıralara taşıdılar.
Macaristan, istikrarlı yön değişikliklerini ve uzun virajlarda güveni ödüllendiriyor. Bu nedenle Aston Martin'in sonucu, şaside gerçek bir ilerlemeyi gösterdi. Rakip araçlardaki arızalar yedinci ve sekizinci sıraları yaratmadı. Takım, sıralamanın alt sıralarına yakın bir yerde molaya girdi. Güçlü bir hafta sonu, daha önce görülen sorunları ortadan kaldırmadı. Mühendislere bir sonraki güncelleme için daha net bir referans sağladı.
MP4-18, iddialı tasarım çözümleri kullandı.
Newey, 2003 Formula 1 sezonu için McLaren MP4-18'i tasarladı. Kompakt gövdesi ve sıkıca paketlenmiş mekanik parçaları agresif bir konsepti takip ediyordu. Tasarım, faydalı yere basma kuvvetini korurken sürtünmeyi azaltmayı amaçlıyordu. Testler, araç bir Grand Prix'ye ulaşmadan önce birkaç zayıflığı ortaya çıkardı. Güvenilirlik sorunları yarışları aksattı, ayrıca yapı gerekli güvenlik kontrolleri sırasında da zorluklarla karşılaştı. McLaren, planlanan ilk çıkışı birden fazla kez erteledi. Takım bunun yerine revize edilmiş MP4-17D ile yarışmaya devam etti. Bu eski araç, Kimi Raikkonen'in şampiyonluk mücadelesini destekleyecek kadar rekabetçi kaldı. Bu nedenle McLaren, sezon arası dönemde denenmemiş bir yedek araç sunmaktan kaçındı.
MP4-18 hiçbir yarışa katılmadı. Geliştirme süreci tamamen boşa gitmedi, çünkü onu takip eden MP4-19, birçok benzer fikri bünyesinde barındırıyordu. Daha sonraki revizyonlar, orijinal konseptin bazı kısımlarını kullanılabilir bir pakete dönüştürdü. Bu tarih, sıra dışı bir otomobili değerlendirirken önemlidir. Zorlu bir lansman, her tasarım seçiminin başarısız olduğu anlamına gelmez. Birkaç yeni fikrin henüz birlikte çalışmadığı anlamına gelebilir.
Her iki otomobil de oldukça kompakt bir iç düzene sahipti.
Newey'nin otomobillerinde aerodinamik performans genellikle tasarımın merkezine yerleştirilir. Gövde, soğutma ve süspansiyon konumları daha sonra amaçlanan hava akışını destekler. Bir alanda elde edilen kazanım, başka bir yerde daha az alan yaratabilir. Kompakt bir iç düzen, dış şekli iyileştirebilir ancak ısı kontrolünü zorlaştırabilir. Ayrıca yarış hafta sonu boyunca onarımları ve değişiklikleri de zorlaştırabilir. Daha uzun yarışlar, bu bağlantılı etkileri daha net bir şekilde ortaya koyar. AMR26, yeni bir Honda güç ünitesi ve bir başka önemli düzenleme değişikliğiyle geldi. Aston Martin, şasi, enerji sistemi ve soğutma gereksinimlerini aynı anda anlamak zorundaydı. Erken dönemdeki arızalar bu öğrenme süresini kısalttı.
McLaren, MP4-18'in birçok yeni unsuruyla benzer bir sorunla karşı karşıya kaldı. Birkaç sistem aynı anda değiştiğinde, durdurulan bir test tüm otomobildeki çalışmaları geciktirebilir. Bu durumda zaman çizelgesi, orijinal fikir kadar önemli hale gelir. İki proje arasında hala önemli bir fark var. Aston Martin, AMR26'yı tüm sezon boyunca yarıştırdı. Mühendisleri, MP4-18'in hiç toplamadığı Grand Prix verilerine zaten sahipler.
Aston Martin, Honda'nın güncellenmiş motorunu test edecek.
Aston Martin, aradan sonra güncellenmiş bir Honda güç ünitesi bekliyor. Bu değişiklik, takıma performansı ve güvenilirliği iyileştirmek için bir fırsat daha sunuyor. Ayrıca geliştirme programına yeni bir değişken ekliyor. Mühendisler, mevcut güç ünitesini revize edilmiş versiyonla karşılaştırabilecekler. Düzlük hızını, enerji dağılımını ve soğutma sıcaklıklarını ölçecekler. Alonso ve Stroll'ün yorumları daha sonra bu değişikliklerin viraj çıkışlarını nasıl etkilediğini açıklayabilir. Alonso ve Stroll farklı deneyimler sunuyor. Alonso, Formula 1 araçlarının birçok neslini kullandı. Stroll ise Aston Martin projesini son teknik değişiklikleriyle birlikte takip etti.
Alonso ve Stroll, Macaristan'da yedinci ve sekizinci sırada yer aldı. Takım, yaz tatilinden sonra daha hızlı pistlerden elde edilecek verilerle bu dengeyi karşılaştırabilir. Aston Martin, AMR26'nın MP4-18'in sorunlarını tekrarlamasını istemiyor. Mevcut konseptin cesur kısımları artık güvenilir ve tekrarlanabilir bir performans gerektiriyor.
Zorlu bir araba bile yine de faydalı veriler sağlayabilir.
Formula 1'de geliştirme çalışmaları sezonlar boyunca devam eder çünkü takımlar her projeden elde edilen bilgileri korur. Rüzgar tüneli sonuçları, simülasyon araçları ve pist ölçümleri, bir şasi değiştirildikten sonra bile değerli kalır. McLaren, MP4-18'den elde edilen dersleri, araç hiç yarışmamış olsa bile kullandı. Daha sonraki MP4-19B bir Grand Prix kazandı ve temel yönün geliştirilebileceğini gösterdi. Orijinal program hala büyük düzeltmeler gerektiriyordu. Aston Martin'in öncelikli hedefleri düzenli yarış bitirmeleri, daha az teknik arıza ve daha geniş bir çalışma aralığıdır. Kalan yarışlar her alan hakkında veri sağlayacaktır.
Macaristan, ara öncesinde en iyi kombine sonucu sağladı. Alonso ve Stroll, aynı hafta sonu geliştirilmiş paketi kullandılar. Bu detay, ilerlemenin otomobilden kaynaklandığı görüşünü destekliyor. MP4-18 karşılaştırması, Newey'nin yaklaşımının kapsamını açıklıyor ancak aynı sonucu garanti etmiyor. Aston Martin'in bir sonraki sonuçları, kendi projesi için kanıt sağlayacak.
Yorum yok