فاصله راسل و مرسدس در سیلورستون، مشکل دو ماشینه بودن را ایجاد می‌کند

جورج راسل پس از کسب مقام پنجم در حالی که آنتونلی تنها با 0.011 ثانیه اختلاف از خط پایان عقب بود، سرعت مرسدس در تعیین خط اسپرینت را عجیب توصیف کرد. این اختلاف نظر سیلورستون را به جای یک جشن ساده در ردیف اول، به یک تحقیق و تفحص در مورد تقلب تبدیل می‌کند.

رتبه پنجمی که از پنجم هم بدتر بود

راسل جلسه را در میانه میدان رها نکرد، اما مقایسه در همان گاراژ نتیجه را ناخوشایند کرد. آنتونلی تقریباً به پول پوزیشن رسیده بود، همیلتون تقریباً چهار دهم از بقیه جلوتر بود و راسل نمی‌توانست توضیح دهد که چرا ماشین به او همان دسترسی را به دور مسابقه نمی‌دهد. این نوع فاصله نگران‌کننده‌تر از یک پنجم معمولی است زیرا به داخل تیم اشاره دارد.

سیلورستون اعتماد به نفس را افزایش می‌دهد. وقتی ماشین در حالت آماده‌باش است، رانندگان می‌توانند با مقدار کمی اصلاح فرمان، سرعت را حفظ کنند. وقتی اینطور نیست، آنها قبل از اینکه کرونومتر حتی آسیب را نشان دهد، زمان را از دست می‌دهند. اظهارات راسل باعث شد که این مشکل بیشتر شبیه حس باشد تا فقط عملکرد، و این باعث می‌شود مهندسان به سمت یک جستجوی دقیق اما مهم برای تنظیمات بروند.

آنتونلی توضیح را پیچیده می‌کند

اگر هر دو راننده مرسدس با اختلاف یکسان از خط جلو رد می‌شدند، تیم می‌توانست آن را یک مشکل کلی بنامد. مقام دوم آنتونلی این راحتی را از بین می‌برد. این تازه‌کار ثابت کرد که ماشین می‌تواند به ردیف جلو برسد، بنابراین تیم راسل باید بپرسد که آیا آماده‌سازی لاستیک، حساسیت به ارتفاع سواری، ریتم خارج از دور یا انتخاب کمی تعادل باعث ایجاد این فاصله شده است یا خیر.

هشدار راسل در مورد نقطه‌ی حساس مسابقه که از زمان شروع مسابقه داده شده بود، اکنون بیش از هر زمان دیگری مرتبط به نظر می‌رسد. او پیش از این در مورد کسب اعتماد به نفس در مورد جایگاهی که خودرو می‌خواهد باشد صحبت کرده بود. مسابقات مقدماتی اسپرینت این ایده را از یک یادداشت پنجشنبه به یک مشکل شنبه تبدیل کرد. مرسدس نمی‌تواند از پسِ مجموعه‌ای برآید که فقط یک راننده می‌تواند آن را باز کند، آن هم وقتی که اختلاف بین دو تیم به صدم می‌رسد.

چرا اسپرینت برای تشخیص اهمیت دارد؟

اسپرینت به راسل فرصتی نادر می‌دهد تا قبل از جلسه تعیین خط مهم‌تر، ماشین را تحت فشار آزمایش کند. او به داده‌های مرحله اول نیاز دارد، اما همچنین به این حس نیاز دارد که عقب و جلو در پیچ‌های سریع با یکدیگر در ارتباط هستند. اگر اسپرینت را صرف مدیریت سرسره‌ها کند، مسیر تنظیم بعد از ظهر آشکار و ضروری می‌شود.

مرسدس باید مراقب باشد که اگر ترجیحات آنتونلی با راسل مطابقت ندارد، دقیقاً همان ترجیحات او را دنبال نکند. سیلورستون می‌تواند به سبک‌های مختلف رانندگان پاداش دهد، اما تنها در صورتی که ماشین لاستیک‌ها را سرحال نگه دارد. وظیفه راسل این است که چرخش کافی را بدون ایجاد ورودی‌های عصبی ایجاد کند، به خصوص زمانی که بادهای جانبی و دمای بالای پیست ممکن است پروفیل چسبندگی را ساعت به ساعت تغییر دهند.

یک آزمون تیمی آرام اما مهم

تیتر اصلی اخبار همچنان حول محور پول پوزیشن همیلتون خواهد ماند، اما مرسدس ممکن است از سرعت از دست رفته راسل بیشتر از سرعت نزدیک آنتونلی درس بگیرد. تیمی که در خط مقدم می‌جنگد باید به سرعت داده‌های پراکنده را به یک پاسخ روشن تبدیل کند. اگر مهندسان قبل از تعیین خط، مشکل راسل را حل کنند، مرسدس هنوز می‌تواند دو ماشین در رقابت یکشنبه داشته باشد.

اگر این اتفاق نیفتد، سیلورستون به آخر هفته‌ی دیگری تبدیل می‌شود که مرسدس از یک طرف سریع و از طرف دیگر نامطمئن به نظر می‌رسد. راسل تجربه‌ی کافی برای بازیابی دارد، اما زمان بسیار کم است. تفاوت بین یک پنجم مفید و یک خانه‌ی از دست رفته در روز شنبه ممکن است یک تنظیم باشد که به او اجازه می‌دهد قبل از اینکه بخش اول از بین برود، به ماشین اعتماد کند.

چرا پنجم هنوز هم می‌تواند یک زنگ خطر باشد؟

مقام پنجم راسل نمونه خوبی از نتیجه‌ای است که تا زمانی که در کنار خودروی خواهرش قرار نگیرد، قابل قبول به نظر می‌رسد. در یک آخر هفته معمولی، مقام پنجم در جدول اسپرینت می‌تواند سکوی محکمی باشد. در سیلورستون، با توجه به اینکه آنتونلی تقریباً به پول پوزیشن رسیده است، این نشانه‌ای است که مرسدس احتمالاً به هر دو راننده فرصت مفید یکسانی نداده است.

خطر این است که مرسدس با دنبال کردن مسیر دور راننده جوان‌تر، بیش از حد تصحیح می‌کند. قدرت راسل اغلب از ایجاد اعتماد به نفس در طول یک دور حاصل می‌شود و پیچ‌های سیلورستون نیاز دارند که این اعتماد قبل از رسیدن به نقطه اوج مسابقه حاصل شود، نه پس از اینکه ماشین شروع به سر خوردن کرده است. تنظیماتی که ماشین را برای یک راننده تیزتر می‌کند، می‌تواند آن را برای راننده دیگر شکننده‌تر کند.

به همین دلیل است که باید با اسپرینت به عنوان یک آزمایش زنده برخورد کرد، نه یک ماموریت نجات. راسل باید بفهمد که آیا این حس عجیب در ترافیک تکرار می‌شود، آیا لاستیک‌ها پس از دورهای اول تثبیت می‌شوند و آیا ماشین برای بعدازظهر جهت روشن‌تری به او می‌دهد یا خیر. نتیجه مهم است، اما تشخیص ممکن است مهم‌تر باشد.